sobota, 19 kwietnia 2014, 07:51

Ochrona Przyrody NATURA 2000 Plany zadań ochronnych


Ustanowione plany zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000 w części lub w całości pokrywających się z rezerwatami przyrody:

PLH260004 Ostoja Przedborska - rezerwat przyrody Czarna Rózga i Piskorzeniec
PLH100007 Załęczański Łuk Warty - rezerwat przyrody Dąbrowa w Niżankowicach i Węże
PLH100016 Buczyna Gałkowska - rezerwat przyrody Gałków
PLH100026 Lubiaszów w Puszczy Pilickiej - rezerwat przyrody Lubiaszów
PLH100017 Buczyna Janinowska - rezerwat przyrody Parowy Janinowskie
PLH100031 Wielkopole - Jodły pod Czartorią - rezerwat przyrody Wielkopole



Obwieszczenie Regionalnego Dyrektora ochrony Środowiska w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2014 r. w sprawie przyjęcia planów zadań ochronnych, sporządzonych w formie zarządzeń Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi dla następujących obszarów Natura 2000: Lasy Spalskie PLH100003, Łąka w Bęczkowicach PLH100004, Dolina Środkowej Pilicy PLH100008, Grabia PLH100021, Łąki Ciebłowickie PLH100035; zarządzeń Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu dla obszarów Natura 2000: Zbiornik Jeziorsko PLB100002 i Pradolina Bzury-Neru PLH100006; zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu dla obszaru Natura 2000 Załęczański Łuk Warty PLH100007 oraz zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie dla obszaru Natura 2000 Dolina Rawki PLH100015

 

25 marca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie ustanowili plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Dolina Rawki PLH100015.

Z treścią dokumentu można zapoznać się w siedzibie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Łodzi przy ul. Traugutta 25, 90-113 Łódź, pokój 1120 lub w zakładce Zarządzenia Regionalnego Dyrektora RDOŚ w Łodzi.

Obszar Natura 2000 Dolina Rawki PLH100015 położony jest pomiędzy Łodzią a Warszawą w obrębie dwóch województw łódzkiego i mazowieckiego. Obejmuje powierzchnię 2525,38 ha i położony jest w granicach powiatu rawskiego, gmina Rawa Mazowiecka, powiecie skierniewickim w gminach: Nowy Kawęczyn, Skierniewice i Bolimów, w mieście na prawach powiatu Skierniewice oraz w powiecie żyrardowskim gminie Puszcza Mariańska.

Zlokalizowana w dorzeczu Wisły, rzeka Rawka stanowi podstawowy element sieci hydrograficznej opisywanego obszaru. Rawka, jest prawym dopływem Bzury. Dorzecze Rawki jest asymetryczne, znacznie lepiej rozbudowane są dopływy prawobrzeżne. Do największych dopływów rzeki należą: Białka, Chojnatka, Grabinka, Korabiewka.

Rzeka Rawka oraz jej dolina stanowią jeden z najważniejszych elementów przyrodniczo-krajobrazowych zachodniego Mazowsza. Należy do nielicznych rzek w tej części Polski o naturalnym, meandrującym charakterze. Rawka tworzy liczne zakola, w pobliżu których występują odcięte starorzecza, a jej koryto urozmaicają wysepki i łachy. W swoim górnym biegu rzeka płynie przez bezleśny obszar wysoczyzny morenowej. W środkowym i dolnym biegu natomiast, biegnie przez lasy Puszczy Bolimowskiej. Dolina Rawki stanowi ważny element hydrologiczny, biocenotyczny i krajobrazowy.

Duże zróżnicowanie występujących tu siedlisk implikuje obecność cennych gatunków fauny i flory. Z brzegami rzeki związana jest obecność roślinności łąkowej i łęgowej. W obrębie starorzeczy i zagłębień występują zbiorowiska roślinności wodnej, bagiennej i szuwarowej. Duże zróżnicowanie cechuje zbiorowiska naturalnych i półnaturalnych łąk, szuwarów i torfowisk. Na opisywanym obszarze notowano ponad 540 gatunków roślin naczyniowych, w tym 27 chronionych. Do ważniejszych gatunków roślin obserwowanych na obszarze można zaliczyć: staroduba łąkowego Angelica palustris, widłaka wrońca Huperzia selago czy wielosiła błękitnego Polemonium caeruleum.

Dolina Rawki to również siedlisko wielu cennych gatunków zwierząt. W Rawce występują m.in.: głowacz białopłetwy Cottus gobio, piskorz, koza Cobitis taenia i minóg strumieniowy Lampetra planeri. Dolina rzeki jest również siedliskiem bobra Castor fiber i wydry Lutra lutra. Na uwagę zasługują także występujące tu gatunki ptaków. Do najcenniejszych z nich należą: bąk Botaurus stellaris; bocian czarny Ciconia nigra, bocian biały Ciconia ciconia, błotniak stawowy Circus aeruginosus, derkacz Crex crex czy zimorodek Alcedo atthis. Płytkie starorzecza
i rozlewiska zasiedla kumak nizinny Bombina bombina i traszka grzebieniasta Triturus cristatus. Dolina Rawki stanowi ważny szlak migracyjny dla dużych ssaków, zwłaszcza łosi Alces alces.

Obszar został zatwierdzony na podstawie decyzji Komisji z dnia 12 grudnia 2008 r. przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG, drugi zaktualizowany wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, składających się na kontynentalny region biogeograficzny (notyfikowana jako dokument nr C(2008)  8039) (2009/93/WE) -  Dz. U. L. 43 z 13.2.2009, s. 222, która została zastąpiona decyzją Komisji z dnia 7 listopada 2013 r. w sprawie przyjęcia siódmego zaktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na kontynentalny region biogeograficzny (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7358) (2013/741/UE) - Dz. U. UE. L. 350 z 21.12.2013 r., s. 511, a wyznaczony został w celu zachowania we właściwym stanie następujących przedmiotów ochrony: 3150 Starorzecza
i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion; 3270 Zalewane muliste brzegi rzek z roślinnością Chenopodion rubri p.p. i Bidention p.p.; 6410  Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (Molinion); 6430 Ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium); 6510 Niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris); 7140 Torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea); 9170 Grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum); *91D0 Bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi Pinetum, Pino mugo-Sphagnetum, Sphagno girgensohnii-Piceetum) i brzozowo-sosnowe bagienne lasy borealne; *91E0 Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis,Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae) i olsy źródliskowe; 1617 starodub łąkowy Angelica palustris (= Ostericum palustre); 1337 bóbr europejski Castor fiber; 1355 wydra Lutra lutra; 1166 traszka grzebieniasta Triturus cristatus; 1188 kumak nizinny Bombina bombina; 1096 minóg strumieniowy Lampetra planeri; 1145 piskorz Misgurnus fossilis; 1149 koza Cobitis taenia 1163 głowacz białopłetwy Cottus gobio.

Opracowanie projektu planu zadań ochronnych związane jest z realizacją projektu nr:  POIS.05.03.00-00-186/09 ,,Opracowanie planów zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000 na obszarze Polski" w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, Priorytet V ,,Ochrona przyrody i kształtowanie postaw ekologicznych", działanie 5.3 ,,Opracowanie planów ochrony" współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

 

18 marca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu ustanowili plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Pradolina Bzury-Neru PLH100006.

Z treścią dokumentu można zapoznać się w siedzibie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Łodzi przy ul. Traugutta 25, 90-113 Łódź, pokój 1120 lub w Biuletynie Informacji Publicznej Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Łodzi.

Obszar Natura 2000 Pradolina Bzury-Neru PLH100006 powierzchni 21 886,17 ha położony jest w województwie łódzkim w powiecie łowickim na terenie gmin: Łowicz, Miasto Łowicz, Domaniewice, Bielawy, Zduny, w powiecie kutnowskim na terenie gmin: Kutno, Krzyżanów, Bedlno, w powiecie łęczyckim na terenie gmin Witonia, Świnice Warckie, Piątek, Grabów, Góra Świętej Małgorzaty, Łęczyca i Miasto Łęczyca, powiecie poddębickim na terenie gminy Uniejów oraz w województwie wielkopolskim w powiecie kolskim, na terenie gminy Dąbie.

Obszar obejmuje odcinek Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej pomiędzy Łowiczem a Dąbiem (długości około 80 km), i jest ściśle powiązany z obszarem specjalnym ochrony ptaków Pradolina Warszawsko-Berlińska PLB100001. Decydującą rolę w ukształtowaniu powierzchni omawianego obszaru odegrała tzw. epoka lodowa, która spowodowała przekształcenie wcześniejszej rzeźby terenu. Główne rysy współczesnego układu pradoliny powstały w okresie zlodowacenia środkowopolskiego stadium Warty. Drugą charakterystyczną cechą obszaru jest obecność szerokiej na kilka kilometrów płaskiej pradoliny usytuowanej równoleżnikowo. Płaskie, zatorfione dno tego obszaru ciągnie się od Soboty w kierunku zachodnim, przecina wododział Wisły i Odry, sięgając miejscowości Dąbie. Warstwa torfu zalegająca na dnie pradoliny osiąga miąższość do 4 metrów w okolicach Łęczycy i stopniowo zmniejsza się w kierunku wschodnim. Na wschód od Młogoszyna warstwa ta staje się bardzo cienka i w wielu miejscach odsłania piaski rzeczne, które tworzą lokalne wydmy. Dno pradoliny ujęte jest w wyraźne krawędzie.

W najwęższym miejscu, w okolicach wsi Dobrogosty, pradolina ma ok. 1 km szerokości. Rozszerza się stopniowo w kierunku wschodnim by osiągnąć szerokość kilku kilometrów w okolicach Piątku i Łowicza. Pradolina odwadniana jest przez dwie rzeki: płynący na zachód Ner, należący do dorzecza Odry oraz płynącą na wschód, należącą do dorzecza Wisły - Bzurę.

Obszar został zatwierdzony na podstawie decyzji Komisji z dnia 13 listopada 2007 r. przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG, pierwszy zaktualizowany wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, składających się na kontynentalny region biogeograficzny (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5403) (2008/25/WE) - Dz. U. L. 12 z 15.1.2008, s. 648, która została zastąpiona decyzją Komisji z dnia 7 listopada 2013 r. w sprawie przyjęcia siódmego zaktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na kontynentalny region biogeograficzny (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7358) (2013/741/UE) - Dz. U. UE. L. 350 z 21.12.2013 r., s. 511, a wyznaczony został w celu zachowania we właściwym stanie następujących przedmiotów ochrony:
ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe Koelerion glaucae;
zmiennowilgotne łąki trzęślicowe Molinion;
ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne Convolvuletalia sepium;
niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie Arrhenatherion elatioris;
torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea);
górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk;
grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum;
łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae i olsy źródliskowe;
minóg strumieniowy Lampetra planeri;
traszka grzebieniasta Triturus cristatus;
kumak nizinny Bombina bombina;
nocek duży Myotis myotis;
bóbr europejski Castor fiber;
wydra Lutra lutra;
czerwończyk fioletek Lycaena helle;
lipiennik Loesela Liparis loeselii.

Opracowanie projektu planu zadań ochronnych związane jest z realizacją projektu POIS.05.03.00-00-186/09 ,,Opracowanie planów zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000 na obszarze Polski" w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, Priorytet V ,,Ochrona przyrody i kształtowanie postaw ekologicznych", działanie 5.3 ,,Opracowanie planów ochrony" współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Źródło: RDOŚ w Łodzi
Autor zdjęcia: Bartosz Lesner


 

7 marca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi ustanowił plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Dolina Środkowej Pilicy PLH100008. Z treścią dokumentu można zapoznać się w siedzibie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Łodzi przy ul. Traugutta 25, 90-113 Łódź, pokój 1120 lub w Biuletynie Informacji Publicznej.

Obszar Natura 2000 Dolina Środkowej Pilicy o powierzchni 3787.43 ha położony jest w województwie łódzkim w powiecie piotrkowskim na terenie gmin: Sulejów, Aleksandrów i Ręczno oraz w powiecie radomszczańskim na terenie gminy Przedbórz. Obszar obejmuje czterdziestokilometrowy odcinek rzeki, jeden z najcenniejszych fragmentów Pilicy, w jej środkowym odcinku Sulejów - Przedbórz. Na terenie obszaru znajduje się fragment najlepiej zachowanego, nieuregulowanego koryta Pilicy charakteryzujący się licznymi, naturalnymi i malowniczymi meandrami. Pozornie nizinne tereny poprzecinane są dolinami i wąwozami przez co mają charakter pagórkowaty z wyraźnymi obniżeniami dna dolin oraz wzniesionymi brzegami odsłaniającymi widoki na otaczające tereny.

Obszar został zatwierdzony na podstawie decyzji Komisji z dnia 12 grudnia 2008 r. przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG, drugi zaktualizowany wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, składających się na kontynentalny region biogeograficzny (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 8039) (2009/93/WE) - Dz. U. L. 43 z 13.2.2009, s. 160, która została zastąpiona decyzją Komisji z dnia 7 listopada 2013 r. w sprawie przyjęcia siódmego  aktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na kontynentalny region biogeograficzny (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7358) (2013/741/UE) - Dz. U. UE. L. 350 z 21.12.2013 r., s. 511, a wyznaczony został w celu zachowania we właściwym stanie następujących przedmiotów ochrony:

wydmy śródlądowe z murawami napiaskowymi Corynephorus, Agrostis;
starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion;
zalewane muliste brzegi rzek z roślinnością Chenopodion rubri p.p. i Bidention p.p.;
suche wrzosowiska Calluno-Genistion, Pohlio-Callunion, Calluno-Arctostaphylion;
ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe Koelerion glaucae;
murawy kserotermiczne Festuco-Brometea i ciepłolubne murawy z Asplenion septentrionalis Festucion pallentis;
górskie i niżowe murawy bliźniczkowe (Nardion - płaty bogate florystycznie);
ziołorośla górskie Adenostylion alliariae i ziołorośla nadrzeczne Convolvuletalia sepium;
niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie Arrhenatherion elatioris;
torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea;
grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum;
bory i lasy bagienne Vaccinio uliginosi Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi Pinetum, Pino mugo-Sphagnetum, Sphagno girgensohnii-Piceetum i brzozowo-sosnowe bagienne lasy borealne;
łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae i olsy źródliskowe;
łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe Ficario-Ulmetum;
skójka gruboskorupowa Unio crassus;
trzepla zielona Ophiogomphus cecilia;
minóg strumieniowy Lampetra planeri;
koza Cobitis taenia;
głowacz białopłetwy Cottus gobio;
traszka grzebieniasta Triturus cristatus;
kumak nizinny Bombina bombina;
bóbr europejski Castor fiber;
wydra Lutra lutra.

Opracowanie projektu planu zadań ochronnych związane jest z realizacją projektu POIS.05.03.00-00-186/09 ,,Opracowanie planów zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000 na obszarze Polski" w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, Priorytet V ,,Ochrona przyrody i kształtowanie postaw ekologicznych", działanie 5.3 ,,Opracowanie planów ochrony" współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.


 

4 marca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu ustanowili plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Zbiornik Jeziorsko PLB100002.

Z treścią dokumentu można zapoznać się w siedzibie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Łodzi przy ul. Traugutta 25, 90-113 Łódź, pokój 1120 lub w BIP RDOŚ w Łodzi.
Obszar Natura 2000 Zbiornik Jeziorsko PLB100002 o powierzchni 10 186,30 ha położony jest w województwie łódzkim w powiecie poddębickim na terenie gmin: Pęczniew i Zadzim, powiecie sieradzkim na terenie gmin: Sieradz i Warta oraz w województwie wielkopolskim, powiecie tureckim na terenie gminy Dobra.

Teren ostoi stanowi zbiornik zaporowy Jeziorsko wraz z przyległym od południa fragmentem doliny Warty oraz doliną Pichny i jej dopływami na odcinku od ujścia do wsi Rudniki, kompleksem stawów rybnych koło Pęczniewa oraz obszarem podmokłych łąk i pastwisk w okolicach wsi Chorążka.

Zbiornik Jeziorsko na Warcie leży na granicy województwa łódzkiego i wielkopolskiego, pomiędzy miejscowościami Skęczniew (tama) i Warta. Pod względem wielkości całkowitej objętości wodnej jest to trzeci, po zbiorniku Solińskim i Włocławskim zbiornik zaporowy w Polsce, a jeśli chodzi o pojemność powodziowo-użytkową i powierzchnię zalewu terenu, nawet największy. Jego powierzchnia przy maksymalnym piętrzeniu wynosi 43 km2, przy minimalnym 17,6 km2. Zbiornik ma szerokość od 1,8 do 3,5 km i długość 16 km. W cyklu rocznym charakterystyczne dla zbiornika są silne zmiany poziomu wody. Jego napełnianie odbywa się wiosną i trwa do końca kwietnia. Z końcem czerwca poziom wody w zbiorniku może ponownie obniżać się, by osiągnąć stan minimalny w listopadzie. Taki cykl zmian powoduje, że począwszy od lipca lub sierpnia, znaczną część zbiornika tworzą rozległe płytkie rozlewiska i błotniste plaże. Południową część zajmuje rezerwat przyrody „Jeziorsko" o powierzchni 2 350,6 ha porośniętych głównie przez zbiorowisko wierzb wąskolistnych Salicetum triandro-viminalis oraz szuwar turzycy zaostrzonej zespołu Caricetum gracilis (głównie południowa i środkowa część lądowej części rezerwatu). Mniejszy udział mają zbiorowiska łąkowe i trzcinowiska.

Zbiornik otoczony jest przede wszystkim przez grunty orne, zajęte pod uprawy zbóż i roślin okopowych. Jedynie w południowej części zbiornika, w okolicach wsi Glinno, Włyń i Proboszczowice, przylegają do niego większe obszary łąk i pastwisk. Oba brzegi zbiornika są zupełnie bezleśne, z wyjątkiem okolic przepompowni w Ostrowie Warckim i stawów w Pęczniewie, gdzie istnieją niewielkie powierzchnie drągowin sosnowych. Natomiast w okolicy Glinna, w odległości około 1 km od brzegu zbiornika, znajduje się bardzo duży i zróżnicowany biotopowo kompleks leśny, ciągnący się na południe w kierunku Zduńskiej Woli i Sieradza, częściowo leżący w granicach ostoi.

Przedmiotami ochrony obszaru Natura 2000 Zbiornik Jeziorsko PLB100002 są następujące gatunki ptaków i ich siedliska:

perkozek Tachybaptus ruficollis;
perkoz dwuczuby Podiceps cristatus;
kormoran Phalacrocorax carbo sinensis;
bączek Ixobrychus minutus;
czapla biała Egretta alba;
czapla siwa Ardea cinerea;
łabędź krzykliwy Cygnus cygus;
gęś zbożowa Anser fabalis;
gęś białoczelna Anser albifrons;
gęgawa Anser anser;
ohar Tadorna tadorna;
krakwa Anas strepeta;
cyraneczka Anas crecca;
krzyżówka Anas platyrhynchos;
głowienka Aythya felina;
żuraw Grus grus;
czajka Vanellus vanellus;
rycyk Limosa limosa;
kulik wielki Numenius arquata;
krwawodziób Tringa totanus;
mewa mała Hydrocoloeus minutus (Larus minutus);
rybitwa rzeczna Sterna hirundo;
rybitwa białowąsa Chlidonias hybryda (Chlidonias hybridus);
rybitwa czarna Chlidonias niger;
brzegówka Riparia riparia;
remiz Remiz pendulinus.

Opracowanie projektu planu zadań ochronnych związane jest z realizacją projektu nr: POIS.05.03.00-00-186/09 ,,Opracowanie planów zadań ochronnych dla obszarów Natura 2000 na obszarze Polski" w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, Priorytet V ,,Ochrona przyrody i kształtowanie postaw ekologicznych", działanie 5.3 ,,Opracowanie planów ochrony" współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

--------------------------------
Żródło: RDOŚ w Łodzi
Autor zdjęcia: Bartosz Lesner


 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 16